Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σόρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σόρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Φιμώνοντας στο όνομα του Ισλάμ


Το 2013 εναντιώθηκα δημοσίως στο λεγόμενο «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο».

Σήμερα, αυτό το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται.

Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, δύο ελληνίδες συγγραφείς σύρθηκαν στα δικαστήρια στα πλαίσια αυτού του φασιστικού νομοσχεδίου.

Ποιο το έγκλημα τους; Έγραψαν άσχημα πράματα για το Ισλάμ. Πράματα "ρατσιστικά".

Την πρώτη, τη Σώτη Τριανταφύλλου, τη θεωρώ υπερεκτιμημένη και πολλές φορές επιπόλαια αλλά, προς την τιμή της, δεν φοβάται ποτέ να πει τη γνώμη της.

Η Σώτη λοιπόν έγραψε για την βαρβαρότητα του Ισλάμ.

Και η Λώρη Κέζα κλήθηκε την προηγούμενη Πέμπτη από την Υπηρεσία αντιμετώπισης ρατσιστικής βίας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής για ένα μετριοπαθέστατο άρθρο της στο Βήμα για τη θέση της γυναίκας στο Ισλάμ.

Ο άνθρωπος που θέλησε να φιμώσει και τις δυο τους είναι ο Παναγιώτης Δημητράς, του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Ρατσιστικών Εγκλημάτων» και της «Ένωσης Ουμανιστών Ελλάδος».

Υπάρχουν αναφορές ότι το Ελληνικό Παρατηρητήριο χρηματοδοτείται από τα Open Society Foundations του διεθνή κερδοσκόπου George Soros. Παρότι ο ίδιος το αρνείται, ο Δημητράς έχει συνεργαστεί με τα Open Society.

Μια άλλη ΜΚΟ του, μητρική του Ελληνικού Παρατηρητηρίου, η Εταιρία Επικοινωνιακής και Πολιτικής Έρευνας (ΕΤΕΠΕ), έχει χρηματοδοτηθεί με 30.000 από το υπουργείο εξωτερικών επί θητείας της Ντόρας και βρίσκεται στην λίστα των ΜΚΟ του Άλεξ Ρόντος, προσωπικού φίλου του George Soros.

Στην ΕΤΕΠΕ θα βρούμε και τον Γρηγόρη Βαλιανάτο, ο οποίος έχει δημόσια παραδεχθεί την χρηματοδότηση άλλης ΜΚΟ του από τον Soros.

Ο ανθρωπισμός και τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μια γερή μπίζνα πολλών δισεκατομμυρίων παγκοσμίως όπως έχω καταδείξει σε παλαιότερο άρθρο στο Hellenic Nexus και ένα ισχυρό μέσο πολιτικής πίεσης στα εσωτερικό χωρών.

Σε μια χώρα που ο μέσος Έλληνας δεν έχει πλέον βασικά δικαιώματα όπως αυτά της υγείας, της εργασίας ενώ χάνει έμμεσα κι αυτό της ατομικής ιδιοκτησίας,  ο επιλεκτικός δικαιωματισμός υπέρ των μειονοτήτων αποτελεί διάκριση με πολύ συγκεκριμένη στόχευση.

Οι Έλληνες δεν δικαιούνται να διαμαρτύρονται για την απώλεια βασικών δικαιωμάτων τους καθότι, ως ρατσισταράδες που είναι, στερούν βασικά μειονοτικά δικαιώματα.

Ο Έλληνας είναι καταδικαστέος αν είναι Έλληνας ορθόδοξος (παρεμπιπτόντως, ο γράφων είναι παντελώς άθρησκος. Η έξωθεν επιβολή όμως της πολιτισμικής ισοπέδωσης από τη θρησκεία του χρήματος είναι ακόμη πιο απαράδεκτη από τη θρησκευτική παράδοση).

Για πολλές ΜΚΟ όμως, ο μουσουλμάνος στην Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να είναι όσο μουσουλμάνος θέλει και να αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως ένα κατοικίδιο με λιγότερες ανάγκες από τα αγαπητά τετράποδα. Πασάς στα Γιάννενα.

Η εργαλειοποίηση του ισλαμισμού και των μειονοτήτων είναι συνταγή διάλυσης. Δούλεψε στην Γιουγκοσλαβία, επιδιώχθηκε στη Συρία.

Και εφαρμόζεται και στην Ελλάδα,  πλέον ως νόμος του κράτους.

Βασική προϋπόθεση της Δημοκρατίας είναι η ισονομία και η ισοπολιτεία κι όχι η Σαρία.

Μπορείς να θεωρείς δικαίωμα κάποιου να θεωρεί τον μισό και βάλε πληθυσμό του πλανήτη ως κάτι λιγότερο από κατοικίδιο;

Σαφέστατα όχι.

Αυτός που θέλει να ζει σε εκκοσμικευμένα κράτη, θα πρέπει να απορρίψει από την θρησκευτική του παράδοση τα χτυπητά στοιχεία μισαλλοδοξίας και μισογυνίας.

Η μισογυνία δεν αποτελεί δικαίωμα. Αποτελεί καταπάτηση του.

Πολλά με χωρίζουν από τις κυρίες Κέζα και Τριανταφύλλου, κυρίως η απάθεια τους γιατί τα δεινοπαθήματα του ελληνικού λαού τα χρόνια του μνημονίου, αλλά στο συγκεκριμένο θέμα, je suis Soti et je suis Lori.

Υστερόγραφο: Αυτές τις μέρες συμβαίνει μια στροφή στο ελληνικό ζήτημα η οποία συνδέεται άμεσα με τα γεωπολιτικά και ενεργειακά παίγνια στην ευρύτερη περιοχή. Η μεγάλη εικόνα έχει συντεθεί αλλά οι προβλέψεις στην παρούσα φάση είναι παρακινδυνευμένες.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 13/7/2017
Read More »

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Ηχούν τα σήμαντρα του μεγάλου πολέμου



Πολύ αργά, πολύ λίγο.

Τα ανδρείκελα που περνιούνται για Ευρωπαίοι ηγέτες, η Μέρκελ και ο Ολάντ, επισκέφτηκαν εσπευσμένα τον Πούτιν στην Μόσχα την Παρασκευή.

Ο πανικός τους δεν οφείλεται φυσικά μόνο στο ότι η ελληνική κυβέρνηση έδωσε φωνή στις έλλογες ενστάσεις έναντι στο καταστροφικό παιχνίδι της Γερμανίας κατά της Ρωσίας, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι οι ρωσόφωνοι αυτονομιστές επελαύνουν στην ανατολική Ουκρανία χωρίς καν την κεντρική εμπλοκή της Ρωσίας στον εμφύλιο. .

Η Μέρκελ δεν προσπαθεί να σώσει την Ευρώπη: Χωρίς καμιά αμφιβολία, αν συνεχιστεί το παιχνίδι αυτό κατά των Ρώσων, η Ευρώπη θα ξαναζήσει τη φρίκη του πολέμου, ενός πολέμου που μπορεί να αποβεί ακόμη πιο καταστροφικός από τους δύο προηγουμένους. Η Μέρκελ δεν προσπαθεί να σώσει την ευρωπαϊκή πατρίδα, την παρτίδα θέλει να σώσει και τον κώλο της.

Είχαμε ξανατονίσει ξανά και ξανά πως οι πολιτικές και οι πολιτικοί αυτοί που επικαλούνταν τη σωτηρία της Ευρώπης θα την κατέστρεφαν. Είχαμε τονίσει πως το βρώμικο παιχνίδι των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας είχε ως στόχο την απομόνωση της Ευρώπης και την αποτροπή ενός χώρου αγαστής συνεργασίας ανάμεσα σε Ευρώπη, Ευρασία και Ασία.

Είχαμε τονίσει πως η μέγιστη ηλιθιότητα των Γερμανών να υποστηρίξουν το Ουκρανικό βρώμικο παιχνίδι από την αρχή του προκειμένου να τους επιτραπεί από τους Αμερικανούς να επιβάλουν τον οικονομικό τους ολοκληρωτισμό στην Ευρώπη, θα απέβαινε καταστροφική και για την Ουκρανία και για την Ευρώπη.

Ακόμη και ο αμερικανόφιλος Γκορμπατζώφ αναφωνούσε «μα έχουν χάσει εντελώς το μυαλό τους οι αμερικάνοι;». Ακόμη και ο μακελάρης των λαών Κίσινγκερ μίλησε για λάθος χειρισμούς.

Τώρα, ακόμη κι η Μέρκελ αντιλαμβάνεται τις μοιραίες συνέπειες της επιλογές της. Για μια ακόμη φορά η Γερμανία μέσα στην βλακώδη μεγαλομανία της και τη μεγαλειώδη μυωπία της λειτούργησε σαν χρήσιμος ηλίθιος των αμερικανών και έβαλε γερά θεμέλια για μια καινούρια ερειπωμένη Ευρώπη.

Επιμείναμε πως η ελληνική κυβέρνηση δεν πρέπει να σταματήσει με τίποτε και μπροστά σε τίποτα αν δεν αναθερμανθούν και δεν μπουν στη σωστή τους βάση οι Ευρωρωσικές σχέσεις. Είναι θέμα επιβίωσης όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης.

Αν το ΝΑΤΟ οπλίσει και επίσημα τους Ουκρανούς, αυτό θα είναι Casus Beli.

H Ρωσία θα μπει στην Ουκρανία γιατί δεν έχει άλλη επιλογή από το να μην δεχτεί τον γεωπολιτικό της στραγγαλισμό.  

Το ΝΑΤΟ θα είναι υποχρεωμένο να απαντήσει. Αμέσως μετά θα θυσιαστούν οι «χώρες χωροφύλακες», η Πολωνία, Εσθονία και Λετονία, των οποίων τα πυραυλικά συστήματα θα αποτελούν μόνιμη απειλή για τα ρωσικά στρατεύματα.

Και μετά οι εμπλοκές θα είναι ανεξέλεγκτες….

Το αναγνωρίζει και ο ίδιος ο Ολάντ πλέον: «Αν δεν βρούμε όχι απλά ένα συμβιβασμό αλλά μια συμφωνία ειρήνης διαρκείας, ξέρουμε απολύτως ποιο θα είναι το σενάριο. Έχει όνομα. Λέγεται ΠΟΛΕΜΟΣ.»

Η ίδια η Μέρκελ αναγνωρίζει τη βλακεία του end game που επιδιώχθηκε εις βάρος της Ρωσίας.

 «Δεν μπορώ να φανταστώ καμία κατάσταση στην οποία βελτιωμένος εξοπλισμός για τον Ουκρανικό στρατό θα εντυπωσιάσει τόσο τον πρόεδρο Πούτιν ώστε να πιστέψει ότι θα χάσει στρατιωτικά» συμπληρώνοντας πως θα ήθελε να εξασφαλίσει την ειρήνη στην Ευρώπη με τη Ρωσία κι όχι εναντίον της.

Αυτά είπε η καγκελάριος που τα χει κάνει της πουτάνας το κάγκελο σε όλη την Ευρώπη.

Αλήθεια κυρά Μέρκελ; Τότε ποιος ήταν αυτός που δούλεψε παράλληλα με τους αμερικάνους για να υποδαυλίσει το ουκρανικό πραξικόπημα απέναντι σε έναν πρόεδρο που ιδανικό δεν το λες αλλά όσον αφορά τα ενταξιακά της Ευρώπης προχωρούσε κανονικότατα; Ποιος έβαλε αγκάθι στα ενταξιακά της Ουκρανίας την απελευθέρωση του σκυλιού των αμερικανών της Τζούλιας της Τιμοσένκο; Μήπως τα κανε ο Πούτιν όλα αυτά; Και ποιος ήταν ο πολύ στενός της φίλος; Ποιος δεν ήθελε η Ουκρανία να γίνει μια γέφυρα συνεργασίας ανάμεσα σε Ευρώπη και Ρωσία;

Η απάντηση στα περισσότερα από τα παραπάνω ερωτήματα είναι: οι ΗΠΑ, με τη συνδρομή της Γερμανίας.

Και για να μην αφήσουμε κάποιο ερώτημα αναπάντητο, ας δούμε ποιος είναι ο φίλος της Τιμοσένκο και το τι δήλωσε το Σάββατο (μεταφέρουμε το δημοσίευμα με κάθε επιφύλαξη καθώς βρίσκεται μόνο σε ρωσικές και ρωσόφιλες πηγές):

«Υπάρχει μια καινούρια Ουκρανία. Υπάρχει μια κοινωνία των πολιτών που ασχολείται πολύ με την πολιτική, έχει τη σχεδόν μοναδική άσκηση της συμμετοχικής δημοκρατίας και το εθελοντικό πνεύμα που γεννήθηκε στην πλατεία Μαϊντάν»

Ώστε αυτό είναι η Ουκρανία κύριε Τζόρτζ Σόρος; Μια νέα Ουκρανία; Δεν είναι μια Ουκρανία που χρησιμοποιήθηκε από Αμερικάνους και Γερμανούς για να πνίξει τη Ρωσία; Δεν είναι μια χώρα που αιματοκυλίζεται σε έναν εμφύλιο χωρίς τέλος; Δεν είναι η πιθανότερη αιτία για να ξεσπάσει ο Τρίτος Παγκόσμιος πόλεμος;

Πέστε μας και για την ιδανική Νέα Ελλάδα που ο φίλος σας ο ΓΑΠ δημιούργησε σύμφωνα με το όραμα σας, την Ελλάδα της απόγνωσης, την Ελλάδα αποικία χρέους.

Ναι θα υπάρξει Νέα Ουκρανία και Νέα Ελλάδα: Όταν εσείς και τα τσιράκια σας βρεθείτε όλοι μαζί στο πρώην κελί της Τιμοσένκο.

Αυτός είναι ο άνθρωπος που εκτιμάς Γιάννη Βαρουφάκη. Και καλό και έντιμο θα ήταν να τους αποκηρύξεις όλους αυτούς δημόσια αντί να τους υπερασπίζεσαι και να αφήσεις τα πράγματα να πάρουν το δρόμο που πρέπει να πάρουν.

Η Ρωσία δέχτηκε τα πάντα από αμερικάνους και Γερμανούς: την απόπειρα γεωπολιτικού στραγγαλισμού, εμπάργκο, παγώματα λογαριασμών, εκβιασμούς προς τρίτους για να μην συνεργάζονται με ρωσικές εταιρίες. Δέχτηκε το υπερόπλο του Πετρο-πόλεμου, την σκόπιμη πτώση των τιμών του πετρελαίου από τους σαουδάραβες για να στραγγαλιστεί και η οικονομία της. Έδειξε αυτοσυγκράτηση απέναντι στην συνδυαστική εφαρμογή των πιο μαφιόζικων πρακτικών στον πλανήτη.

Η επόμενη πρόκληση απέναντι της θα είναι και η τελευταία: για όλους μας.

Τι περιμέναν; Ο πούτιν δεν είναι Γιέλτσιν, δε θα άφηνε τη χώρα του να γίνει έρμαιο στις ληστρικές προθέσεις των δυτικών ηγεσιών. Οι Ρώσοι δε θα το επέτρεπαν αυτό.

Κι όταν ο Πούτιν ακύρωσε εν ριπή οφθαλμού τον South Stream οι Γερμανοί παραπονούνταν με νάζι σαν παιδί που έχει κάψει το σπίτι του γείτονα και διαμαρτύρεται που ο γείτονας θυμωμένος του πήρε τα σπίρτα από το χέρι.

Αυτοί είναι οι άθλιοι υπαλληλίσκοι της τραπεζοκρατίας που φυτιλιάζουν όλη την Ευρώπη. Και πρέπει να απομακρυνθούν από τους ίδιους τους λαούς για να μη ζήσουμε ξανά ολοκαυτώματα.

«Η Γερμανία είναι αφοσιωμένη στην ιδέα της Μεγάλης Ευρώπης από την Λισσαβώνα ως το Βλαδιβοστόκ. Η ασφάλεια και η συνεργασία στην Ευρώπη είναι εφικτή μέσω του διαλόγου»

Μωρ’ τι μας λέτε κυρά Μέρκελ; Εσείς δεν συνδράματε τους Αμερικάνους να γίνει μια ολόκληρη χώρα, η Ουκρανία, κόκκινη γραμμή και αιτία πολέμου;

Δε κάνατε πλάτες στους αμερικανούς να γίνει η Μέση Ανατολή μια κόλαση επί της γης;

Μεγάλη Ευρώπη από το Βλαδιβοστόκ μέχρι την Λισσαβώνα; Θα μου επιτρέψετε να προσθέσω και την Κύπρο;

Μα τι λέω; Εσείς παραδώσατε την Κύπρο με τις ευλογίες του Σαμαροβενιζέλου στους Ισραηλινούς και το δίκιο των εταιριών.

Και οδηγείτε ένα από τα πιο σημαντικά γεωστρατηγικά διαχρονικά σημεία του πλανήτη, τη μικρή και φαντασμένη Ελλάδα, έξω από την ΕΕ.

Αυτή είναι η ιδέα σας για τη μεγάλη Ευρώπη;

5 χρόνια γερμανικός μονόλογος μέσα σε ένα αμερικανικό τραγούδι ραπ.

Σκάσε τώρα. Και βάλε το «διάλογο» εκεί που ξέρεις. Καιρός να μιλήσουν κι άλλοι που δεν έχουν καταστρέψει την Ευρώπη δύο φορές και δεν πάνε να την καταστρέψουν και τρίτη.

Αν δεν μπορείς να λύσεις το ουκρανικό και το ελληνικό σκάσε και άσε άλλους που μπορούν κι θέλουν να τα λύσουν.

Για χρόνια περιγράφω όλα αυτά που συμβαίνουν και θα συμβούν περιθωριοποιημένος σε μια κοινωνία ζόμπι. Αυτή όμως άρχισε να ξαναζει έστω και κεντρικά πολιτικά. Όλοι οι κόποι μου και οι θυσίες είναι ασήμαντες μπροστά στην πιθανότητα να αποφευχθεί το πανανθρώπινο μακέλεμα. Γιατί όλα όσα περιέγραφα, όλες αυτές οι μαφιόζικες πολιτικές της Δύσης εκεί οδηγούν. Στέρεψε ο πλανήτης από αντιπολεμικό κινήματα; Στέρεψε ο κόσμος από αντιπολεμικούς ψηφοφόρους;

Όπως έκανε η Ελλάδα, έτσι κι η Ευρώπη πρέπει να απομακρύνει  αυτές τις δολοφονικές ηγεσίες το συντομότερο δυνατό. Το συντομότερο δυνατό πρέπει να απογαλακτιστεί κι από την αμερικανική επιρροή.

Αν δεν το κάνει … καμπούμ.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο κορυφαίος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη λέγεται Breedlove. Θα έπρεπε να λέγεται Breedhate. Ή ακόμη καλύτερα … Dr Strangelove

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com, 8/2/2015   
Read More »

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Ένας σύγχρονος Εβραίος "ΝεοΝαζί"


Σήμερα θα ασχοληθούμε με μια υπόθεση σπαρταριστή που δεν έχει μάλλον εμφανιστεί στην ελληνική δημοσιογραφία.
Όχι δεν είναι το διαζύγιο του Κωστόπουλου με την Μπαλατσινού, ούτε το ποιος είναι ο γκόμενος της Ελένης και ούτε κάποια από όλες τις αυτές τις κατινίστικες αηδίες που κυρίως κυρίες αρέσκονται να αναπαράγουν για να γεμίσουν με κάτι την ελλιπή τους προσωπική ζωή, αντικαθιστώντας την με τις ζωές των άλλων του γυάλινου κόσμου της σόουμπιζ.
Ο λόγος που δεν έχει εμφανιστεί το σημερινό μας θέμα είναι ότι προέρχεται από την Ουγγαρία, μια χώρα που τα ελληνικά μήντια αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι (αλλά όχι τον Λιβάνη).
Ο νυν πρωθυπουργός της Βίκτωρ Ορμπάν πέταξε με τις κλωτσιές το ΔΝΤ έξω από τη χώρα του και φορολόγησε τις τράπεζες, κάτι το αδιανόητο για το σύγχρονο δόγμα του θεού ιδιώτη καπιταλιστή που ελέγχει το κράτος μέσω της παγκόσμιας οικονομίας, υπερεθνικών οργανισμών και πολυεθνικών εταιριών και απαγορεύει στο κράτος οποιοδήποτε έλεγχο πάνω στα εργαλεία της διεθνούς του εξουσίας.
Αλλά δεν είναι μόνο οι νεοφιλελεύθεροι αλλεργικοί στο παράδειγμα της Ουγγαρίας. Η αριστερή νομενκλατούρα το αποφεύγει εξίσου καθώς ο άνθρωπος που κατάφερε να σταματήσει την υπονόμευση του μέλλοντος της χώρας του, ο Βίκτωρ Ορμπάν, είναι ένας εθνοκεντρικός συντηρητικός. Άμα μια χώρα δεν είναι να σωθεί από τα χέρια Μαρξιστή να πα να γαμηθεί.
Για αυτούς τους λόγους ο Ορμπάν έχει παρουσιαστεί από τα δυτικά μήντια ως ακροδεξιός, αυταρχικός, δικτάτορας ακόμη και ως κομμουνιστής. Η προπαγάνδα που έχει στην Ελλάδα κατασκευαστεί κατά των Σύριζα και ΑΝΕΛ συνδυάζεται σε προπαγάνδα πλήρους φάσματος στο πρόσωπο του Ορμπάν. Ο Ορμπάν είναι και τα δύο άκρα.
Αλλά ας πάμε όμως σε κάτι στο οποίο αρέσκεται η αριστερά, για να μην μας αποκλείσουν τα λιγοστά αλλά σημαντικής επιρροής ΜΜΕ της και για τα επόμενα 15 χρόνια.
Την άνοδο του ρατσισμού, του φασισμού και ενίοτε και την αναβίωση του ναζισμού στην Ευρώπη, θέμα ωραίο και πιασάρικο αλλά που συχνά στερείται βάσης καθώς τα περισσότερα Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στα οποία η αριστερά έχει συναινέσει με τα νεοφιλελέ ιερατεία πως είναι ακροδεξιά, στην ουσία είναι υπέρ της επανάκτησης της Εθνικής Κυριαρχίας και συχνά κατά των ισλαμικών μεταναστευτικών ροών, αιτήματα μη αποδεχτά από το μεγάλο χωνευτήρι τόσο της παγκοσμιοποίησης όσο και του διεθνισμού.
Ας μιλήσουμε λοιπόν για το Jobbik, ένα κόμμα που στους κόλπους του υπάρχουν νοσταλγοί του Ναζισμού, ένα κόμμα που στις εκλογές του 2014 πήρε του 20% της Ουγγρικής ψήφου, στοιχεία που επαρκούν για να παραλληλιστεί με το μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, αν και δεν γνωρίζουμε το κατά πόσο το Jobbik είναι παιδί των μυστικών υπηρεσιών όπως καταγραμμένα έχει συμβεί με το γερμανικό «νεοναζιστικό» κόμμα NPD και όπως εικάζουμε πως έχει τουλάχιστον κατά το παρελθόν συμβεί με την Χρυσή Αυγή.
Το Jobbik ιδρύθηκε το 2002 κυρίως από καθολικούς και προτεστάντες. Θα συνδεθεί με το νεοϊδρυθέν το 2007 κίνημα της Ουγγρικής Φρουράς το οποίο σκόπευε να λειτουργήσει ως πολιτοφυλακή που θα υπερασπιζόταν «μια φυσικά, πνευματικά και νοητικά ανυπεράσπιστη Ουγγαρία». Η Ουγγρική Φρουρά όπως άλλωστε και το Jobbik είχε αντισημιτική ρητορική.
Το 2008, σημαίνοντα στελέχη του Jobbik, ανάμεσα τους και ο ιδρυτής και τότε πρόεδρος του David Kovacs, θα παραιτηθούν από το κόμμα, δηλώνοντας τη δυσαρέσκεια τους για την ώσμωση με την Ουγγρική Φρουρά. Παρότι δύο μόλις χρόνια μετά τη σύστασή της η Ουγγρική Φρουρά θα διαλυθεί από το Μητροπολιτικό Δικαστήριο της Βουδαπέστης με το σκεπτικό ότι οι δραστηριότητες της ήταν κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μειονοτήτων, ο ιδρυτής της Ουγγρικής Φρουράς Gabor Vona θα γίνει πρόεδρος του Jobbik.
To 2013 και με φόντο τις διαδηλώσεις κατά της διεξαγωγής του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου στη Βουδαπέστη, ο Vona θα δηλώσει: «Οι ισραηλινοί κατακτητές, αυτοί οι επενδυτές, θα πρέπει να ψάξουν για κάποια άλλη χώρα γιατί η Ουγγαρία δεν πωλείται».
Ένα από τα αστέρια αρχικά της Ουγγρικής Φρουράς και μετά τη διάλυση της του Jobbik, ήταν ο Csanad Szegedi, σήμερα 34 χρονών, ο οποίος έφτιαξε πολιτική καριέρα του ανάμεσα σε άλλα με ρητορική κατά των εβραϊκών ελίτ στις οποίες απόδωσε το «ξεπούλημα» της Ουγγαρίας μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ, την προσβολή των Ουγγρικών συμβόλων από τις καλλιτεχνικές ελίτ και την μαζική αγορά ακινήτων για να εποικιστεί σε μικρή κλίμακα η Ουγγαρία από Ισραηλινούς.
Δε θα ελέγξουμε τους ισχυρισμούς του Szegedi. Μας είναι γνωστό πχ πως μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και ιδιαίτερα κατά την περίοδο Γιέλτσιν, η νέα τάξη των ολιγαρχών που αγόρασαν πρώην κρατικά μονοπώλια αντί πινακίου φακής ήταν κυρίως εβραϊκής καταγωγής και κάποια από τα αρχικά κεφάλαια τους «δόθηκαν»  από παίχτες του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος όπως οι George Soros και το ανερχόμενο μέλος της δυναστείας Rothschild Nat Rothschild. Ο ιδιοκτήτης άλλωστε της Chelsea Roman και πρώην «Ρώσος ολιγάρχης» εβραϊκής καταγωγής Roman Abramovich περιγράφεται συχνά ως ο κολλητός του Nat. Ίσως να είχαμε παρόμοια φαινόμενα και στην μετακομμουνιστική Ουγγαρία.
Είναι πιθανό ο Szegedi να άντλησε στοιχεία από την Ουγγρική πραγματικότητα για να δομήσει αντισημιτική προπαγάνδα. Το πρόβλημα με αυτού του είδους της προπαγάνδες δεν είναι ότι δεν έχουν καμία βάση αλλά ότι γενικεύουν επικίνδυνα ταυτίζοντας τις ελίτ με τους πληθυσμούς. Συγκεκριμένες ελίτ εβραϊκής καταγωγής που όντως έχουν ισχυρά δίκτυα και εκμεταλλεύονται καταστάσεις δεν είναι «Οι Εβραίοι» όπως και οι εφοπλιστές και ελληνικής καταγωγής αλλά και οι Έλληνες ολιγάρχες, όχι και τα καλύτερα παιδιά του πλανήτη, δεν είναι «Οι Έλληνες». Και οι ελίτ χρησιμοποιούν την ίδια αυτήν ακριβώς προπαγάνδα των επικίνδυνων γενικεύσεων ως άλλοθι για να προστατεύονται από την κριτική για τις δικές τους ανομίες. Οι ελίτ δεν έχουν κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιούν τους πληθυσμούς, ακόμη και ομοεθνείς τους, ως ανθρώπινες ασπίδες.
Με αυτή τη ρητορική ο Szegedi κατάφερε να εκλεγεί το 2009 ευρωβουλευτής με το Jobbik.
Η σχέση του με το Jobbik διακόπηκε το 2012, τη χρονιά που ο Szegedi αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι ήταν Εβραίος.
Πράγματι, η γιαγιά του Szegedi ήταν εβραία και αυτό σύμφωνα με τον εβραϊκό νόμο καθιστά και τον ίδιο εβραίο.
Το διαζύγιο του με το Jobbik δεν οφείλεται μόνο στην αποκάλυψη των εβραϊκών του καταβολών αλλά κυρίως στο ότι ο Szegedi επιχείρησε να δωροδοκήσει αυτόν που ανακάλυψε τις εβραϊκές του καταβολές.
Το 2010 ο Zoltan Ambrus, καταδικασμένος κατά το παρελθόν για κατοχή όπλων και εκρηκτικών, προσεγγίζει τον Szegedi με ενδείξεις για τις εβραϊκές του καταβολές. Ο Ambrus μαγνητοφωνεί τον Szegedi να επιχειρεί να τον δωροδοκήσει με χρήματα και θέση στη γραφειοκρατία της ΕΕ αλλά ο Ambrus δεν ενδίδει: ο στόχος του Ambrus δεν είναι το προσωπικό όφελος αλλά είναι πολιτικός.
Για δύο χρόνια ο Szegedi θα καταφέρει να συντηρήσει το «ακροδεξιό» του ψέμα και να ταΐζει με αυτό τους ψηφοφόρους του και τους συμπολιτευτές του.
Όταν κάτω από την πίεση των αποκαλύψεων το 2012 ο Szegedi θα αναγκαστεί να παραδεχτεί την καταγωγή του, δεν θα γυρίσει στο Jobbik την έδρα του στο ευρωκοινοβούλιο και θα επανεφεύρει την ταυτότητα του ως αναγεννημένος εβραίος:
Θα περιτομηθεί, θα πάρει το όνομα David, θα αρχίσει να πηγαίνει τακτικά στις συναγωγές, θα δώσει διαλέξεις στα σχολεία για το ολοκαύτωμα και για να μην ξεχνάει το «ακροδεξιό» παρελθόν του θα το κάψει: θα αγοράσει χιλιάδες από τα αντίτυπα του «αντισημιτικού» βιβλίου του «Πιστεύω στην Ανάσταση της Ουγγαρίας» και θα τα κάνει στάχτη και μπούρμπερη.
Τα δυτικά μήντια δέχονται τη μεταστροφή του με ανοιχτές αγκάλες: Το άρθρο του Associated Press του 2014 με κεντρικό θέμα τον ίδιο τιτλοφορείται «Πρώην Ούγγρος δεξιιστής έχει πνευματικό ξύπνημα» (συγχωρέστε μου το αδόκιμο της μετάφρασης).
Ο ρατσιμός, ο ναζισμός, ο αντισημιτισμός μπορεί να εμφορεί τους πάντες: Εβραίους, Έλληνες, Αυστρολοπίθηκους, Γερμανούς, μακάκους και κάθε λογής «ανώτερο» δίποδο. Η μισαλλοδοξία είναι ένα χρήσιμο πολιτικό εργαλείο. Το ίδιο και ο αντιρατσισμός, όταν δημιουργεί τις δικές του προκαταλήψεις επιλεκτικά ενάντια σε ομάδες πληθυσμών αφήνοντας άλλες ρατσιστικές προκαταλήψεις απολύτως στο απυρόβλητο.
Η εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο δεν είναι ίδιον κάποιας φυλής. Η διαφορά είναι στο ότι κάποιοι πολιτισμοί την έχουν θεσμοθετήσει, όπως συνέβαινε παλαιότερα με τη δουλεία ή όπως συμβαίνει ακόμη και σήμερα με τη γυναίκα στο Ισλάμ και κάποιοι άλλοι την έχουν ποινικοποιήσει - θεωρητικά τουλάχιστον.
Ο Szegedi δεν είναι ο μόνος εθνικιστής που εκ των υστέρων αποκαλύφτηκε ότι είναι Εβραίος.
Μετά τους αλλεπάλληλους διωγμούς των εβραίων στην Ευρώπη, πολλές Εβραϊκές οικογένειες επέλεξαν να κρατήσουν την «φυλετική» τους ταυτότητα μυστική για να αποφύγουν παρόμοιους διωγμούς στο μέλλον.
Το ζήτημα δεν είναι η καταγωγή κάποιου και το τι διαλέγει να κάνει με αυτήν, το αν θα τη διαλαλεί ή θα την κρατά μυστική.
Το θέμα είναι το οξύμωρο που προκύπτει όταν κάποιος γνωρίζει την καταγωγή του και χτίζει καριέρα πουλώντας ψέμα. Αυτό νομίζουμε ότι έχει συμβεί στην περίπτωση του υπερεθνικιστή Vladimir Zhirinovsky, ενός μισογύνη αντισημίτη και καθηγητή της πολιτικής αλητείας, συνιδρυτή του κόμματος φιλελεύθερου δημοκρατικού κόμματος LDPR της Ρωσίας που ούτε ελεύθερο ούτε δημοκρατικό είναι και που οι κακές γλώσσες το θέλουν να έχει ιδρυθεί ως βιτρίνα του παλιοκομμουνιστικού αυταρχισμού και ως παιδάκι της KGB.
Ο Καρατσαφύρερ της Ρωσίας (η σύγκριση αδικεί τον Καρατζαφέρη- ακόμη και αυτός είναι πιο κόσμιος από τον Zhirinovsky), παρότι το 1996 έστελνε το δικό του ξεκάθαρα αντισημιτικό μήνυμα στον τότε υποψήφιο για το προεδρικό χρίσμα Pat Buchanan πως «οι δύο χώρες (ΗΠΑ και Ρωσία) βρίσκονται από κατοχή»… «και για να επιβιώσουν .. θα πρέπει να απελάσουν αυτή την μικρή αλλά ταραχοποιό φυλή (τους εβραίους)», το 2001 αναγκάστηκε μετά από εύλογες συνεχείς δημοσιογραφικές πιέσεις να αποκαλύψει πως ο πατέρας του ήταν εβραίος.
Παρότι ο πατέρας του εγκατέλειψε τη Ρωσίδα μάνα του το 1949 και πήγε στο Ισραήλ για να χτίσει νέα ζωή και οικογένεια, οι εβραϊκές καταβολές του Zhirinovsky δεν μπορούσαν να παραμείνουν κρυφές για πάντα, καθώς ο παππούς του είχε το μεγαλύτερο υλοτομείο της περιοχής του και ηγούνταν της εβραϊκής κοινότητας της.
Κλείνοντας το άρθρο μας, θα κάναμε μεγάλη αδικία αν δεν αναφερόμασταν σε μια ακόμη πολιτικό που ανακάλυψε όψιμα τις εβραϊκές της καταβολές, την Madeleine Albright, την πρώην Γραμματέα του Κράτους, τη γυναίκα που «έπεισε τις ΗΠΑ να κάνουν τη Γιουγκοσλαβία οικόπεδο», τη γυναίκα που ο εβραίος πατέρας της ήταν καθηγητής και της επιγόνου της Albright, της Condoliza Rice.
Σε όλο το πρώην ανατολικό μπλοκ έγιναν τα ίδια από μια μικρή ομάδα παιχτών με ισχυρότατα δίκτυα. Με διάλυση ή όχι των χωρών, σχεδόν όλες τους γίναν οικόπεδα για να αγοραστούν μπιρ παρά από μεσάζοντες του διεθνούς κεφαλαίου που γίναν με τη σειρά τους δισεκατομμυριούχοι και σημαντικοί ρυθμιστές και της πολιτικής ζωής της υπό διάλυση χώρας τους .
Από την εμπειρία του ανατολικού μπλοκ δε μάθαμε τίποτε καθώς παρόμοιες πρακτικές εφαρμόζονται πλέον σε μικρότερη προς το παρόν κλίμακα και στον ευρωπαϊκό νότο.
Η Albright φαίνεται να ανήκει σε αυτό το δίκτυο του διεθνούς κεφαλαίου: Το 2007 η ίδια και το hedge Fund της, το Albright Capital Markets θα συνεργαστεί με τα hedge funds του George Soros και του Jacob Rothschild για να πρωταγωνιστήσουν στην κινητή τηλεφωνία στην Αφρική.
Το 2012 η Albright θα επιδιώξει να εξαργυρώσει τη χάρη που έκανε στο Κόσοβο κατά τον πόλεμο του με τη Σερβία, επιδιώκοντας να αγοράσει την κρατική τηλεφωνική και ταχυδρομική εταιρεία του Κοσόβου.
Καταλαβαίνω πολύ καλά πως αυτό το άρθρο, παρότι δεν περιέχει ούτε μισή ανακρίβεια, θα φουντώσει τη συνομωσιοπαράνοια πολλών εμμονικών Ελλήνων που διαπρέπουν τυφλά στον αντισημιτισμό και βλέπουν εβραίους ακόμη και πίσω από το σκύλο που κατούρησε το λάστιχο του αυτοκινήτου τους. Μια χούφτα διεθνώς δικτυωμένων διαπλεκόμενων δεν μπορεί να αποτελεί ανάθεμα για ολόκληρους πληθυσμούς. Άλλωστε παρόμοια φαινόμενα και ολιγάρχες έχουμε άφθονα και στην Ελλάδα. Ντόπιους και ελληνότατους παρότι ο αντισημιτικός μύθους τους θέλει όλους τους κρυφοεβραίους, μην τυχόν και προσβάλουμε την "αψεγάδιαστη" και "αξιοζήλευτη" ελληνικότητά μας.
Οι Έλληνες και οι Άραβες ανταγωνίζονται στον αντισημιτισμό, παρότι οι πιο διαδομένες θρησκείες τους έχουν την Παλαιά Διαθήκη, τη φυλετική ιστορία των Σημιτών, ως θεμελιώδες θρησκευτικό τους βιβλίο.
Βάζουν τις φυλές πάνω από το κέρδος όταν το μεγάλο κεφάλαιο βάζει το κέρδος πάνω από τις φυλές.
Ο αντισημιτισμός είναι απαράδεκτος. Κρίνει τους ανθρώπους με βάση την καταγωγή τους αντί να τους κρίνει με βάση τις ιδέες και κυρίως τις πράξεις τους. Αυτό το κάνει ο αντιρατσισμός και η αστυνομία σκέψης του που επιλεκτικά κατακρίνει τον εγχώριο ρατσισμό και ποτέ τον εισαγόμενο λες και οι μετανάστες έχουν κάθε δικαίωμα να διατηρούν μισαλλόδοξες αντιλήψεις.
Η ελληνική εκδοχή του αντισημιτικός μύθου θέλει τους εβραίους να είναι προνομιακά οι χειρότεροι εχθροί των Ελλήνων. Μα η ιστορία μας λέει ότι οι ελληνικές ελίτ είναι ο χειρότερος εχθρός τους. Αυτοί που συνεργάστηκαν με τον εκάστοτε επικυρίαρχο, οι επιστάτες των Οθωμανών, των Βαυαρών, των Βρετανών, των Ναζί, των Αμερικάνων και εσχάτως ξανά των Γερμανών για να αποκτήσουν αμύθητα πλούτη και εξουσία πάνω μας. Και συνεχίζουν να μας θυσιάζουν για να κρατήσουν τα κεκτημένα τους και να τα αυγατίσουν όπως πάντα κάναν.
Όχι κύριοι. Το έθνος που καταδίκασε το ήθος έχει την αήθεια να καταδικάζει στο φαντασιακό του άλλα έθνη καθόλου περισσότερο αήθη από το ίδιο.
Όσο για την άνοδο του ρατσισμού και του φασισμού στην Ευρώπη και τους λοιπούς αριστερίστικους προπαγανδισμούς που λίγη βάση έχουν, οι αιτίες, οι πραγματικές αιτίες είναι πολύ απλές: Οι πληθυσμού προσπαθούν να διατηρήσουν την ποιότητά ζωής τους και δεν δέχονται πλέον τη σοφία των ιερατείων της οικονομοκρατίας. Για αυτό νοσταλγούν το κράτος αντί για τα πολυεθνικά μορφώματα ως εγγυητή της ποιότητας ζωής του και ως υπόλογο στη βούληση του εκλογικού σώματος και επομένως ανακλητού σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας.
Προτιμούν με άλλα λόγια ηγεσίες υπόλογες από ηγεσίες πέραν κάθε δυνατότητας εποπτείας και ελέγχου.
Και αυτό είναι όλο. Τόσο σεβαστό και τόσο απλό. Το που θα οδηγήσει αυτή η οχυρωμάτωση σε κυρίαρχα σχήματα του παρελθόντος, αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

Πέτρος Αργυρίου, agriazwa.blogspot.com 7/7/2014

Read More »